Dzisiaj wykonaliśmy wypożyczonym wczoraj Oplem Zafirą wycieczkę do IKEI do Lausanne.
Kiedy kupiliśmy Mazdę (z wymarzonym automatem) nie miałem większych problemów z przestawieniem się. Ot podwijasz lewą nogę, trzymsz kierownicę prawą ręką i sruuu. Ale w drugą stronę.... Ugh.
Nie będę pisał ile razy ze zdziwieniem zauważałem, że samochód gaśnie (a co to jest sprzęgło?) na skrzyżowaniu, albo że próbuję odpalić go z hamulca. Teraz dopiero (tak, tak Kmita :) doszedłem do wniosku jak bezsensowne jest przerzucanie biegów. Nie mogę się doczekać przyjazdu Mazdą.
I najwazniejsza rzecz - prędkość. Jeśli jakiś prawnik czyta to co piszę, to pewnie potwierdzi - co jest największym straszakiem? NIEUCHRONNOŚĆ KARY. Przyznam szczerze, że w Warszawie czasami.... no dobra dość często łamię ograniczenie prędkości. Szczególnie takie do 40 km/h na dwupasmówkach :] Tu pewnie też niechciałbym jedzić tylko 50 na godzinę, ale... tu nie ma przebacz. Po prostu prawie zawsze kiedy przekroczysz prędkość - zapłacisz. System fotoradarów jest bezbłędny i wszechobecny. Tu po prostu nie przekracza się prędkości...
Wygląda to dość śmiesznie. Wyobraźcie sobie drogę szybkiego ruchu na której wszystkie samochody jadą z taką samą prędkością. Masa samochodów i wszystkie 115-120 km/h. Nie ma zdezelowanych gratów jadących 20, ani piratów jadących 180. Po prostu. To samo w mieście - z odpowiednio mniejszą prędkością. 50 lub 60. 100 na dwupasmówkach, 120 poza miastem (nie jestem pewien, ale to chyba expresówka, nie autostrada). I tyle. Wszystko mega płynnie, włączanie się do ruchu "na suwaczek". Co drugi wpuszcza samochód z sąsiedniego pasa. Zgapisz się na skrzyżowaniu? Klakson. Nie śpimy!
Niesamowite było to że tak szybko dałem się do tego przekonać. Jedną historią o koleżance Mary, która dostała mandat kilkuset frankowy. Errr. :)
